Г©г©n: Het Verdwijnen Van Will B... - [s1e1] Hoofdstuk

"Zeven!" riep Will Byers uit, zijn stem trillend van opwinding en een vleugje angst. "De Demogorgon... hij heeft me gepakt."

Lachend en napratend over hun avontuur, stapten de jongens op hun fietsen. De duisternis was diep en onheilspellend, verlicht door de zwakke schijnwerpers van hun koplampen. Will nam de kortere weg door het bos, een pad dat ze gekscherend 'Mirkwood' noemden.

"Hallo?" riep hij met een schorre stem, maar alleen de echo van zijn eigen angst gaf antwoord. [S1E1] Hoofdstuk één: Het verdwijnen van Will B...

Will liet zijn fiets achter en rende naar huis. Hij stormde de voordeur binnen en greep de telefoon, maar de lijn was dood. Buiten begon de hond van de buren onrustig te janken. Hij keek uit het raam en zag de schim dichterbij komen, langzaam en doelgericht.

Terwijl hij over het hobbelige pad fietste, voelde hij een plotselinge daling in de temperatuur. De vertrouwde geluiden van de nacht—het ritselen van bladeren, de roep van een uil—verstomden plotseling. Een onnatuurlijke stilte daalde neer over het bos. "Zeven

Toen het licht in de schuur plotseling fel oplaaide en weer doofde, was Will Byers verdwenen. Alleen de eenzame schaduw van zijn fiets, die nog steeds in het bos lag met het wiel dat langzaam ronddraaide, herinnerde aan zijn aanwezigheid. De zoektocht naar Will was zojuist begonnen, maar de duisternis die hem had meegenomen, was groter dan iemand in Hawkins ooit had kunnen vermoeden.

De kille novemberwind sneed door de straten van Hawkins, Indiana, terwijl de vier vrienden hun wekelijkse Dungeons & Dragons-sessie in de kelder van Mike Wheeler afrondden. De inzet was hoog; de Demogorgon was verschenen, en de dobbelstenen hadden het lot van hun personages bepaald. De duisternis was diep en onheilspellend, verlicht door

Vlak voor hem flitste een gedaante over het pad. Will kneep instinctief in zijn remmen, waardoor zijn fiets slipte en hij in de berm belandde. Hij krabbelde overeind, zijn hart bonzend in zijn keel. In de verte zag hij iets... iets dat niet menselijk was. Een lange, uitgemergelde schim met ledematen die veel te lang waren.