Dönemin İstanbul halkının konuştuğu sade, canlı ve günlük bir dil kullanılmıştır. Olay Örgüsü (Özet)
İbrahim Şinasi’nin 1859-1860 yıllarında kaleme aldığı , Türk edebiyatında Batılı anlamda yazılan ve yayımlanan ilk yerli tiyatro eseri (müzhike) olma özelliğini taşır. Tanzimat dönemi Türk edebiyatının öncü isimlerinden olan Şinasi, bu tek perdelik töre komedisiyle, görücü usulü evliliğin sakıncalarını ve dönemin toplumsal yapısındaki bozulmaları mizahi bir dille eleştirir. Eserin Konusu ve Önemi Eserin Konusu ve Önemi Çıkarları için dini ve
Çıkarları için dini ve toplumsal otoriteyi kullanan, yozlaşmış tipi temsil eder. Evlilik için "görücü" denilen aracılar (Ziba Dudu ve
Müştak Bey'in arkadaşı Hikmet Efendi duruma müdahale eder. Mahalle imamı Ebüllaklaka’ya rüşvet vererek (halkın inançlarıyla oynayan yozlaşmış tip) hileli nikahı "boyca büyük olanı değil, yaşça büyük olanı" nikahladıklarını iddia ederek düzelttirir. sevdiği Kumru Hanım’a kavuşur. Oyun
Evlilik için "görücü" denilen aracılar (Ziba Dudu ve Habbe Kadın) devreye girer. Ancak, geleneklerin işleyişi içinde Müştak Bey'in sevdiği Kumru değil, çirkin ve yaşlı ablası Sakine Hanım, Kumru diye Müştak Bey ile nikahlandırılır.
Müştak Bey düğün gecesi gerçeği fark eder ve büyük bir şok yaşar. Sakine Hanım ile evlenmektense hapse girmeyi yeğler.
Müştak Bey, sevdiği Kumru Hanım’a kavuşur. Oyun, Hikmet Efendi'nin görücü usulü evliliğin tehlikelerine dair uyarısıyla sona erer. Karakter Analizi